حشره کش ها معمولاً از مواد شیمیایی فعال، حلال ها و مواد کمکی تشکیل شده اند. اجزای خاص بسته به کاربرد مورد نظر و آفت هدف متفاوت است. اجزای متداول حشره کش شامل ارگانوفسفره ها (مانند دی کلرووس و دی متوات)، پیرتروئیدها (مانند سیپرمترین و دلتامترین)، کاربامات ها (مانند کربوفوران) و نئونیکوتینوئیدها (مانند ایمیداکلوپرید) هستند. این اجزا از طریق مکانیسمهای اثر متفاوت (مانند سمیت عصبی و مهار تنفسی) آفات را از بین میبرند. علاوه بر این، حشره کش ها ممکن است حاوی هم افزایی، تثبیت کننده ها و امولسیفایرها برای بهبود کارایی و پایداری باشند. هنگام استفاده از حشره کش ها باید اقدامات احتیاطی را رعایت کرد تا از آسیب به انسان و محیط زیست جلوگیری شود.
